O ábaco

Aínda que xa fixen unha entrada sobre este instrumento, vou facer otra, dado que naqueloutra expliqueino de forma bastante xeral.

O ábaco é un instrumento que serve para efectuar operacións aritméticas sinxelas. Consiste nun rectángulo feito de madeira con barras paralelas por a que corren bolas móbiles.

Orixinouse en Mesopotamia hai uns 2000 anos. Considérase o método de cálculo máis antigo, adaptado e apreciado en multitude de culutras. Probablemente o primeiro non fose como describinno anteriormente, se non unha superficie plana cunhas líneas polas que movían pedras. 

O nome deste increíblemente útil instrumento probén do hebreo, da palabra Abaq, que signifíca "polvo".

Un feito moi sorprendente que demostra a potencia do ábaco foi o ocurrido o 12 de novembro de 1946 nunha competición entre o xaponés Kiyoshi Matsuzaki do Ministerio Xaponés de comunicacións que empregou un ábaco xaponés y o estadounidense Thomas Nathan Wood da armada de ocupación dos Estados Unidos cunha calculadoraelectromecánica. Esta proba foi levada ao cabo en Tokio, baixo patrocinio do periódico do exército estadounidense (U.S. Army), Stars and Stripes e Matsuzaki empregando o ábaco xaponés resultou vencedor en catro das cinco probas, perdendo na proba con operacións de multiplicación.

¿Como se programa?

Programar é crear unha serie de instruccións para que o ordenador poda funcionar correctamente, tanto que o hardware como as aplicacións que que usemos.

Un programa informático parécese moito ao Método de Proxectos que empregamos no aila de tecnoloxía para confeccionar os nosos proyectos. 

O primeiro paso é identificar e recoñecer o problema, pensar posibles solucoións e escoller a mellor. 

O segundo paso é desarroyar e evaluar a solución cun obxectivo claro, podemos proceder a programar.

O terceiro paso é a realización do programa, unha vez evaluado e corrixidos o posibles errores, debemos preparar a documentación, coma facemos cos métodos de proxectos.

A Impresora 3D

A impresora 3D, como o seu nome indica é unha máquina que é capaz de realizar réplicas de deseños en 3D, creando pezas o maquetas volumétricas a partir dun deseño feito por ordenador, descargado de internet ou recollido atrevés dun escáner 3D. 

Surxen coa idea de convertir archivos en 2D en prototipos reales ou en 3D. Comunmente se utilizou no prototipado ou na prefabricación de pezas ou componentes, en sectores como a arquitectura e deseño industrial. Na actualidade estase a extender o seu uso na fabricación de próteses médicas, xa que a impresión 3D permite adaptar cada peza fabricada ás características exactas de cada pacente.

A Placa Base

A placa base é unha tarxeta de circuito impreso á que se conectan os componentes que constitúen a computadora.

É unha parte fundamental montar calquer computadora personal de escritorio ou portatil. Ten instalados una serie de circuitos integrados, entre os que encóntrase o circuito integrado auxiliar, que sirve como centro de conexión entre o microprocesador, a memoria de acceso aleatorio (RAM), as ranuras de expansión e outros dipositivos.

Vai instalada nunha carcasa ou gabinete que polo xeral está feita de chapa e ten un poanel para conectar dispositivos externos e moitos conectores internos e zócalos para instalar conectores internos.

O escáner

É outro periférico de saída que emprégase para dixitalizar imáxenes ou texto que temos sobre o papel. Co escáner podemos capturar unha imaxe de calqueira fonte e pasala ao ordenador para despois modificala co programa adecuado.

O Rato

É un dos elementos periféricos máis utilizados. A súa misión é desprazarnos con rapidez pola pantalla, de modo que cada movemento que facemos co rato sobre a mesa, ten un reflejo exacto no "punteiro" da pantalla.

Aínda que nun principio creouse como unha herramienta para os programas de debuxo, na actualidad, debido ao sistema de menús desplegables e a utilización de iconos nos programas, o seu uso difundiuse a todos os aspectos do ordenador.

O rato componse habitualmente de al menos dous botóns e outros dispositivos opcioiles como unha «roda», máis outros botóns secundarios ou de distintas tecnoloxías como sensores do movemento que pueden mellorar ou facer máis cómodo o seu uso.

Pódense dividir de dous formas, por mecanismos e por conexións.

Dividindoos por mecanismos hai cinco tipos: macánico, óptico, láser, trackbal y mouse touch.
Os mecánicos teñen unha gran esfera de plástico ou goma , de varias capas, na súa parte interior para mover dúas rodas que xeran pulsos en resposta ao movemento deste sobre a superficie.
Os ópticos é unha variante que carece de bola que evita o problema da acumulación da suciedade no exe de transmisión.É considerado un dos máis modernos e prácticos.
Os láser é o tipo máis sensible e preciso, facéndoo aconsexable para os diseñadores gráficos e xogogadores de videoxogos.
O concepto de trackbal é unha idea que parte do hecho de mover o punteiro pero non o dispositivo, polo que adáptase para presentar unha bola, da forma que cando coloque a man sobre el pódase mover con dedo polgar, sen necesidade de desprazar toda a man.
O mouse touch está deseñado cunha carcasa superior dunha peza. A súa superficie é lisa, é decir, sen botón, xa que gracias ao multitáctil, todo o ratón fai de botón
e pódenno usar tanto diestros coma zurdos.

Dividindoos por conexións hai outros cinco tipos: cableado, inalámbrico, radio frecuencia, infrarrojo e bluetooth.
Os cableados é o fromato máis popular e económicos .
Os inalámbricos carecen de cable e conéctase a través dalgún tipo de tecnoloxía inalámbrica, para isto require un receptor que reciba a a señal inalámbrica que produce, mediante baterías, o ratón.
Os radio frecuencia é un dos máis comúns e económicos Funciona enviando unha señal a unha frecuencia 2.4 GHz.
Os infravermellos utilizan unha señal infravermella como medio de transmisión de datos.
Osratóns a través de bluetooth é a tecnoloxía máis recentes destas, que conta concerto éxito noutros dispositivos. 

O Teclado

O teclado é unha das partes do hardware dentro do grupo dos periféricos de entrada.

Grazas a esta peza podemos introducir letras e números, claves, instrucciones, etc., e os seu aspecto é moi similar ao das máquinas de escribir, con algunhas modificacións.

No teclado hai catro tipos de teclas: as de edición, as de función, as alfanuméricas e as numéricas.

A Evolucion do ordenador 1944-1980

Dende a computadora de Leibiz, o ordenador coñeceu unha evolución importantísima, que pódese resumir así:

1944: 1ª xeranción. Harvard Mark I. Peso: 35 Tm. 700 milpezas magnéticas. 0,3s en sumar dos dígitos.

1950: 2ª xeración. IBM-Mark III Lenguaje Fortran. Incorpora transitores e circuitos impresos, 0,004s en sumar dous díxitos.

1963: 3ª xeración. Lenguaje Basic. Reducción de tamaño e aumento de velocidade.

1980: 4ª xeración. Altas prestaciones-Baixo Prezo. Popularízase o seu uso.

La primera máquina de cálculo

Las máquinas comentadas hasta ahora fueron las precursoras de la que desarroyó el filósofo y matemático alemán Gottfried Whilhemh Leibniz, que realmente se considera la primera máquina de cálculo automática. Una evolución de la calciladora de Leibniz  creada por el matemático británico Charles Baddage disponñia de una memoria capaz de almacenar cifras de 50 dígitos y la posibilidad de imprimir los datos.

Avances de Leonardo Da Vinçi e Pascal

Pasados os siglos, el genial Leonardo Da Vinci (1492-1519) diseñó una máquina de cálculo mediante engranajes, de forma que por cada 10 vueltas que daba una rueda, la siguiente giraba una; de esta forma de esta forma se podía hacer sumas fácilmente. Como evolución de la sumadora de Leonardo se puede considerar la calculadora mecánica de Pascal (1623-1662) llamada "pascalina" , en la que se incorporan engranajes metálicos y cuyo tamaño y peso eran mucho másreducidos.

O Software

Nesta entrada explicareivos o que é o software.

Con software referímonos ao soporte lóxico dun sistema informático, que comprende o conxunto de componentes lóxicos necesarios que fan posible a realización de tarefas específicas.

Os componentes lóxicos inclúen, entre moitos outros, as aplicaccións informáticas, como o procesador de texto, que permite ao usuario realizar todas as tarefas concernientes á edición de texto.

O Hardware

Nesta entrada faremos un inciso na historia do ordenador para explicar cun pouco de detalle o que é o hardware.

Cando falamos do hardware referímonos a toda a parte física e tanxible dun sistema operativo. O término é propio do inglés, a súa traducción ó galego non ten uhn significado acorde polo que adoptouse o termino inglés.

O término non só aplícase ás computadoras, tamén pódese aplicarse a robots, ós telefonos móviles ou incluso a cámaras fotográficas aínda que non é o máis común.

Componse de forma común por un monitor, unha placa principal, un micropocesador, un zócalo, módulo RAM, dúas tarxetas deexpansión, a fonte de alimentación, a unidade do disco óptico, a unidade disco duro, o teclado e o ratón.

O hardware divídese en tres grupos:

1- Os elementos de entrada (Teclado, ratón, CD-ROM, micrófono, escáner)

2- Unidade de proceso, memoria e almacenamento de información (C.P.U.)

3-Periféricos de saída (Monitor, Impresora, Altavoces)

O ábaco, antepasado do ordenador

Ata a configuración actual do ordenador, hai unha historia que é interesante coñecer. Podemos decir que o seu antepasado máis antigo é o ábaco, un instrumento que constaba dunha serie de variñas situadas nun bastidor con 10 contas movibles en cada unha delas. O ábaco xa usábase en China, no Antigo Exipto e as culturas clásicas de Grecia e Roma.

Informar é "dar noticia dunha cousa" e os medios de comunicación nos envían a diario mensaxes con noticias de todo tipo. Tanta información é imposible de clasificar se non se teñen os medios adecuados, e precisamente o ordenador é unha máquina creada para procesar información.

En siguientes entradas imos estudar o ordenador e sus componentes básicos, así como una breve aproximación a los lenguajes de programación y a los sistemas operativos que emplean para tratar información.

Son Samuel e este é meu blog para clase de informática, onde pondrei todo o que me mande o mestre.